Ιστορία: Opel Vivaro BΤο Opel Vivaro B (Vauxhall Vivaro στο Ηνωμένο Βασίλειο) έκανε πρεμιέρα το 2014 ως διάδοχος του Vivaro A και συνέχισε τη στρατηγική των μεσαίων βαν που βασίστηκε στη συνεργασία Opel-Renault. Αυτή η γενιά είναι ιστορικά σημαντική επειδή αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο του Vivaro «βασισμένο στο Trafic»: αν και υιοθέτησε νέο αμάξωμα, ανανεωμένη καμπίνα και μια σχεδιαστική γλώσσα ευθυγραμμισμένη με τα σύγχρονα επιβατικά αυτοκίνητα της Opel, το Vivaro B παρέμεινε στενά συνδεδεμένο με την τρίτη γενιά του Renault Trafic όσον αφορά την πλατφόρμα, πριν το μοντέλο μεταβεί στην αρχιτεκτονική PSA/Stellantis το 2019. Opel Vivaro B: κατανομή παραγωγής, νέοι κινητήρες 1.6 CDTIΠριν από την κυκλοφορία, οι Opel/Vauxhall και Renault επιβεβαίωσαν δημόσια τον προγραμματισμό της παραγωγής: η συναρμολόγηση του Vivaro B παρέμεινε στο Luton του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ το εργοστάσιο της Renault στο Sandouville επιλέχθηκε για την παραγωγή του Trafic και για την έκδοση Vivaro H2 (υψηλή οροφή). Η ιστορική ανασκόπηση της ίδιας της Opel για τη σειρά Vivaro αναφέρει ότι μέχρι το 2014 είχαν ήδη παραχθεί 600.000 μονάδες και ότι η δεύτερη γενιά έκανε πρεμιέρα με έναν «προηγμένο νέο ντίζελ» και αυξημένη λειτουργικότητα. Σε πρακτικούς όρους, η Opel τόνισε δύο νέα συστήματα κίνησης ντίζελ ως τη βασική μηχανική αλλαγή: τον 1.6 CDTI και τον 1.6 CDTI BiTurbo, με το σύστημα BiTurbo να χρησιμοποιεί διαδοχική υπερπλήρωση για να συνδυάσει ισχυρότερες επιδόσεις με βελτιωμένη αποδοτικότητα. Η γκάμα του Vivaro B συνέχισε να προσφέρεται σε πολλαπλούς τύπους αμαξώματος για εργασία και μεταφορά επιβατών (συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων panel-van και μεταφοράς προσώπων), με δύο μήκη και δύο ύψη οροφής να αποτελούν τον πυρήνα της εργοστασιακής γκάμας στις ευρωπαϊκές αγορές. |
||||
| Author: Paweł Kokot |
