Ιστορία του Opel Vivaro C

Το Opel Vivaro C παρουσιάστηκε το 2019 και σηματοδότησε τη μεγαλύτερη δομική αλλαγή στην ιστορία του μοντέλου. Μετά από δύο γενιές που αναπτύχθηκαν ως αδελφά οχήματα του Renault Trafic (Vivaro A και Vivaro B), η τρίτη γενιά μεταπήδησε στην πλατφόρμα EMP2 του Groupe PSA, μετά την ένταξη της Opel/Vauxhall στο Groupe PSA το 2017. Ιστορικά, το Vivaro C είναι το σημείο όπου η «κοινή χρήση πλατφόρμας» μετατοπίστηκε από ένα μοντέλο συνεργασίας με τη Renault σε μια πολυμαρκική στρατηγική της Stellantis, ευθυγραμμίζοντας το Vivaro με μια ευρύτερη οικογένεια μεσαίων βαν που παράγονται και πωλούνται υπό διάφορες μάρκες. Ιστορία του Opel Vivaro C

Opel Vivaro C: πλατφόρμα EMP2

Στις επίσημες ανακοινώσεις κατά το λανσάρισμα, η Opel δήλωσε ότι το Vivaro τρίτης γενιάς θα ήταν διαθέσιμο για παραγγελίες στις αρχές του 2019 και θα έφτανε στις αντιπροσωπείες στα τέλη του καλοκαιριού. Η Opel επιβεβαίωσε επίσης ότι το κέντρο Ε&Α στο Rüsselsheim ήταν υπεύθυνο για την παγκόσμια ανάπτυξη των ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων για τον ευρύτερο οργανισμό PSA. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Vauxhall τοποθέτησε το Vivaro που βασίζεται στην EMP2 ως προϊόν βρετανικής κατασκευής, υποστηριζόμενο από επενδύσεις για την επέκταση της παραγωγής στο εργοστάσιο του Luton. Η Stellantis επιβεβαίωσε αργότερα ότι η ίδια τοποθεσία παρήγαγε τα Vauxhall Vivaro και Opel Vivaro μαζί με αδελφά μοντέλα όπως τα Peugeot Expert, Citroën Jumpy και Fiat Scudo, και ότι το Luton είχε κατασκευάσει 1,5 εκατομμύριο βαν της «πλατφόρμας Vivaro» έως τον Ιούνιο του 2023. Οι πρώτες σειρές ντίζελ για τα βαν νέας γενιάς χρησιμοποίησαν κινητήρες 1,5 και 2,0 λίτρων, ενώ το αμιγώς ηλεκτρικό Vivaro-e —με επιλογές μπαταρίας 50 kWh ή 75 kWh— κέρδισε το βραβείο «International Van of the Year 2021». Η γενιά επεκτάθηκε σε νέες κατηγορίες με την έκδοση κυψελών καυσίμου Vivaro-e HYDROGEN, η οποία ξεκίνησε να παράγεται σε σειρά στο Rüsselsheim με γρήγορο ανεφοδιασμό και αυτονομία WLTP άνω των 400 km, ενώ η ανανέωση του 2024 εισήγαγε τη σχεδίαση «Vizor» της Opel και ένα νέο ψηφιακό πιλοτήριο, μαζί με βελτιωμένη ηλεκτρική αυτονομία έως και 350 km (WLTP) για το Vivaro Electric. Το Vivaro C είναι επομένως η γενιά της «EMP2 και του εξηλεκτρισμού»: όχι ένα facelift των προηγούμενων βαν που βασίζονταν στο Trafic, αλλά μια αλλαγή πλατφόρμας που καθοδηγήθηκε από τη στρατηγική του ομίλου.